Hayatın veya Tanrı'nın adaletli mi yoksa adaletsiz mi olduğunu bir türlü anlayamadım. Bir önceki gün her kötü olayın bir de iyi tarafı vardır diye düşünürken, ertesi gün bir bakıyorum da aslında hiç de öyle değil. Benim için sadece anlık umutlanmalar var gibi görünüyor bu hayatta. Bütün bu hayal kırıklıklarını gerçekten hak ettim mi onu da kestiremiyorum. İnsan gerçekten ne hakettiyse onu mu yaşar? Çevremizdeki insanları çok acımasızca eleştirirken aslında kendimizde bulamadaklarımızı aradığımızı da görüyormuyuz, hiç sanmıyorum. Bazen her şeyi bazen hiç bir şeyi... İnsan bir şeyleri hak eder mi yoksa kendisi mi o şeyi kopartıp alır. Şimdi tüm bunları yaşarken ve yazarken aslında...